Poliüretan Kolon Kaplama

Poliüretan kolon kaplama ile klasik sütun düzeni

Poliüretan kolon kaplama, mevcut taşıyıcı kolonu saran dekoratif kabuktur. Klasik mimaride bu kabuk yalnız bir yüzey değil, bir düzenin parçasıdır: kaide, gövde ve başlık üçlüsü belirli oranlarla birbirine bağlıdır. Klasik dilde inandırıcılığı sağlayan şey bezemenin zenginliği değil, bu üçlünün oranıdır.

Bu yüzden kolon kaplamada karar tek parçada değil takımda verilir: kaidesiz bir gövde havada durur, başlıksız bir gövde tavanla ilişki kuramaz.

Başlık seçimi: Dor, İyon, Korint

Klasik düzende başlık, kolonun karakterini belirler. Dor başlık sadedir; ağırbaşlı ve sakin bir dil kurar, girişlerde ve kalın gövdelerde iyi durur. İyon başlık iki yanda kıvrımlıdır (volüt); daha ince ve zarif bir etki verir. Korint başlık akant yapraklarıyla en gösterişli olanıdır; yüksek tavanlı, geniş mekânlarda ölçeğini bulur.

Seçimde mekân yüksekliği belirleyicidir. Alçak tavanlı bir mekânda Korint başlık gövdeye göre büyük kalır ve kolon bodur görünür; orada Dor veya sade İyon daha doğru sonuç verir.

Yivli gövde ve oran

Yiv (kanal), klasik gövdenin en tanınabilir özelliğidir ve yalnız süs değildir: düşey çizgiler kolonu optik olarak uzatır ve incelttir. Kalın bir taşıyıcı kolon yivli kaplamayla sarıldığında mekânda daha zarif durur.

Klasik profillerin geleneksel karşılığı taş veya alçı dökümdür; taş ağırdır ve mevcut kolona uygulanması çoğu zaman mümkün değildir, alçı ise nemli ve dış mekânda bozulur. Poliüretan aynı bezemeyi kalıptan alır, hafiftir ve su emmez ([[TEK:su_emme]]). Kaplama taşıyıcı değildir; kolonun statiğine hiçbir katkısı ve etkisi yoktur.